Register  

Χατζηνικολαου

16 Δεκ 2013 at 8:44μμ - red star

Η «Ελιά» και ο... δάκος!

Πρώτη καταχώρηση: 16/12/2013 - 07:03

Τελευταία δημοσίευση: ΕΝΙΚΟΣ

Η «Ελιά» και ο... δάκος!

Η «Κίνηση των 58» για την ανασύσταση και την επανίδρυση του πολιτικού χώρου της Κεντροαριστεράς έρχεται σε μια στιγμή που τα παραδοσιακά αστικά κόμματα, αυτά δηλαδή που κυβέρνησαν τη χώρα από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, δοκιμάζουν τα όρια της αντοχής τους. Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνουν πλέον αθροιστικά δύναμη πολύ μικρότερη από όση είχε παλαιότερα ο ένας από τους δύο πολιτικούς σχηματισμούς μόνος του. Οι πολίτες τούς έχουν «χρεώσει» την ευθύνη της χρεωκοπίας και του εγκλωβισμού της χώρας στην αδιέξοδη πολιτική της τρόικας και των μνημονίων. Ο βαθμός της ευθύνης βέβαια παραλλάσσει. Το ΠΑΣΟΚ δέχεται την αυστηρότερη κριτική, έχει καταρρεύσει δημοσκοπικά και εμφανίζει εικόνα πλήρους παρακμής και διάλυσης. Η Ν.Δ., παρά τις μεγάλες και οδυνηρές απώλειές της, συγκρατεί ακόμη ένα σημαντικό ποσοστό των παλαιών ψηφοφόρων της και παραμένει μεγάλο κόμμα, για τα δεδομένα της εποχής. Το προφανές όμως συμπέρασμα είναι ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός που σήμερα βρίσκεται στην εξουσία εμφανίζει έντονα σημάδια κόπωσης και φθοράς. Δείχνει εμφανώς αποσταθεροποιημένος. Και, κατά συνέπεια, η πιθανότητα να παραμείνει στο τιμόνι της χώρας μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές φαντάζει ασήμαντη, αν εν τω μεταξύ δεν υπάρξει κάποια σημαντική ανατροπή δεδομένων...

ΑΥΤΗ Η ΣΚΕΨΗ οδήγησε προφανώς τους περισσότερους εκ των 58, αλλά και όσους τους «ενθαρρύνουν», στην ανάληψη της πολιτικής τους πρωτοβουλίας. Θεωρούν ότι είναι ικανοί να συγκροτήσουν ένα νέο πολιτικό «πόλο» που συνεργαζόμενος μετεκλογικά με τη Ν.Δ. θα μπορούσε να «κλείσει» τον δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. Και σε ό,τι αφορά την ανάγκη πολιτικής έκφρασης του κεντρώου χώρου, είναι βέβαιο ότι η στιγμή προσφέρεται. Η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, η πολιτική μετατόπιση της Ν.Δ. προς τα δεξιά υπό την εκλογική απειλή της Χρυσής Αυγής και ο «φόβος» που προκαλούν οι αριστερές κορώνες ορισμένων εκ των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ στους μετριοπαθείς αστούς δημιουργούν ευνοϊκό υπόστρωμα για τη δημιουργία ενός νέου κεντρώου ή κεντροαριστερού σχηματισμού. Και χώρος υπάρχει και χρονική συγκυρία ευνοϊκή. Αυτά τα δύο, όμως, δεν αρκούν. Υπάρχουν και άλλες αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία του εγχειρήματος. Απαιτείται, για παράδειγμα, νέα, άφθαρτη και εμπνευσμένη ηγεσία, αλλά και νέα, άφθαρτα και ικανά στελέχη. Και βέβαια απαιτείται ελκυστικό όραμα και ρεαλιστικό σχέδιο για την εφαρμογή του.

ΑΥΤΑ ΤΑ... προαπαιτούμενα δεν φαίνεται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, να υπάρχουν στην «Κίνηση των 58» για την ελληνική «Ελιά». Εκτός και αν κάποιοι θεωρούν ότι μπορεί στη σημερινή πολιτική πραγματικότητα να ευδοκιμήσει νέο σχήμα στηριγμένο στον Κ. Σημίτη και στο -κατά Θ. Πάγκαλο- «Σημιταριό»... Γιατί βέβαια ο πρώην πρωθυπουργός προσπαθεί με κάθε τρόπο να «καπελώσει» τη νέα προσπάθεια. Και δεν είναι λίγοι όσοι μένουν μακρυά από τις σχετικές διεργασίες ακριβώς γι’ αυτό... Αλλωστε, τα έργα και οι ημέρες του δεν έχουν ξεχαστεί. Από τα σκάνδαλα της Siemens, των υποβρυχίων, των υπερκοστολογημένων Ολυμπιακών Αγώνων και του Χρηματιστηρίου μέχρι τα swaps της Coldman Sachs και τα «πειραγμένα» στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και από τον... θρίαμβο των Ιμίων και τις ευχαριστίες στους Αμερικανούς μέχρι την παράδοση του Οτσαλάν στους Τούρκους και την απόκρυψη της έκθεσης της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης, η οκταετία Σημίτη υπήρξε πραγματικά ολέθρια για τη χώρα μας... Και ο ίδιος είναι εκ των βασικών υπευθύνων της τραγωδίας που βιώνει σήμερα ο λαός μας...

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αμφιβολία ότι μια «νεκρανάσταση» του ιστορικού χώρου του δημοκρατικού κέντρου, με την ισχυρή βενιζελική παράδοση, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη για την πολιτική ζωή του τόπου μας. Ιδίως σήμερα, που έχουμε εισέλθει, όπως φαίνεται, σε μακρά περίοδο συμμαχικών κυβερνήσεων, η ύπαρξη ενός νέου κεντρώου πολιτικού σχηματισμού με ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία θα λειτουργούσε στην πολιτική σκηνή ως παράγων ισορροπίας και ως καταλύτης διεργασιών για τις ευρύτερες δυνατές συνεργασίες. Η ελληνική «Ελιά», όμως, δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο αυτό αν αποτελεί κακέκτυπο ή έστω νέα έκδοση του ΠΑΣΟΚ. Ούτε αν μεταφέρει στο ιδρυτικό της DNA το σημιτικό παρελθόν. Οσοι πιστεύουν στην «Ελιά» ας την προστατεύσουν από τον... «δάκο»! Ο Σημίτης και οι σημιτοφύλακες είναι επιτέλους ώρα να αποσυρθούν οριστικά. Και βέβαια Βενιζέλος και Κουβέλης μπορούν να συνεισφέρουν αποφασιστικά στο νέο εγχείρημα αν εγκαταλείψουν τους ηγετικούς τους εγωισμούς και τους ηγετικούς τους ρόλους και ανοίξουν τον δρόμο σε νέα, άφθαρτα πρόσωπα. Διαφορετικά, μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές διατρέχουν τον κίνδυνο να βρεθούν στο πολιτικό περιθώριο. Ισως και εκτός Κοινοβουλίου. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, άλλωστε, το δείχνουν καθαρά. Και τότε μπορεί και η χώρα να βρεθεί σε κυβερνητικό αδιέξοδο, καθώς -με δεδομένο ότι η επίτευξη αυτοδυναμίας είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη- η μόνη λύση που θα υπάρχει θα είναι πιθανότατα αυτή του μεγάλου συνασπισμού Ν.Δ. - ΣΥΡΙΖΑ...


Ολα τα μέτωπα ανοιχτά

 

«Επί του πιεστηρίου»: Η συγκρότηση της κεντροαριστεράς στις σεντονιάδες του αστικού Τύπου καλά κρατεί: Πριν προλάβει να δημοσιευτεί ένα ρεπορτάζ για την ομάδα των «58», εμφανίζεται η ομάδα των «11» κι εκεί που λες φτάσαμε, χτυπά το κουδούνι η ομάδα των «75». Αντε ξανά - μανά στο κομπιουτεράκι τα επιτελεία να δουν πώς θα προκύψει τελικά ο περίφημος «τρίτος πόλος». Οι διεργασίες αυτές επιδρούν στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ που διεκδικεί την πρωτοκαθεδρία στη σοσιαλδημοκρατία, αλλά και της ΔΗΜΑΡ που σήμερα ολοκληρώνει το συνέδριό της.

 

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, όλα αυτά δε γίνονται από βίτσιο. Δύο και τρία κύρια άρθρα κάθε μέρα στα έντυπα της αστικής τάξης αξιώνουν να διασφαλιστούν όλες εκείνες οι συνθήκες που θα οδηγούν σε σταθερές κυβερνήσεις συνεργασίας. Για να συμβεί αυτό, επιβάλλεται να υπάρξουν έγκαιρα οι εφεδρείες των προθύμων, σ' όλες τις πλευρές του αστικού πολιτικού συστήματος. Και θα αδικούσαμε την κεντροαριστερά, αν δε σημειώναμε πως αντίστοιχες κινήσεις καταγράφονται και στην κεντροδεξιά, τόσο κεντροδεξιά που να χωρέσει στο τέλος ως και τη Χρυσή Αυγή, αφού θα έχει περάσει από τη βάσανο της κάθαρσης (το αλληλοκάρφωμα που πέφτει αυτές τις μέρες μέσα από τα σκονάκια που μοιράζουν οι δικηγόροι του ενός και του άλλου από τους Μπουκουρο - Μιχαλο - Κασιδιάρηδες δε λέγεται). Προς το παρόν, αυτό που καταγράφεται ευκρινώς είναι η όλο και πιο έντονη προβολή διαφόρων εθνο-πατριωτών που αξιοποιώντας τη γεωπολιτική επικαιρότητα (Συρία, Ουκρανία, αγωγοί) τονίζουν την ανάγκη να επιλέξει έγκαιρα η Ελλάδα στρατόπεδο, ενόψει μεγάλων ανακατατάξεων.

Σε όλο αυτό το σκηνικό, ένα μόνο φροντίζουν να εξαφανίσουν: Οτι οξύνεται στο έπακρο η κυρίαρχη, η βασική αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία. Και σωστά πράττουν από τη σκοπιά τους.

Εξω στο δρόμο, ο κόσμος παγώνει, ο κόσμος ζει στο σκοτάδι, ο κόσμος έχει ξεγράψει από πέρσι κάτι βλαβερές συνήθειες όπως τις γιορτές Χριστούγεννα - Πρωτοχρονιά. Ο κόσμος ψάχνει...

Οι Λαϊκές Επιτροπές στήνουν αντίσκηνο πλέον έξω από τα γραφεία της ΔΕΗ για τις επανασυνδέσεις, θα χρειαστεί να ανοίξουν μέτωπο και στις τράπεζες, ενόψει πλειστηριασμών, μάχη θα πρέπει να δοθεί για τα επιδόματα της ανεργίας που προς το παρόν είναι επιδότηση στους καπιταλιστές για να 'χουν όλο και περισσότερους τζάμπα εργάτες.

Το φως που καίει

Ο γιορτασμός των 95 χρόνων του ΚΚΕ ήταν το γεγονός της βδομάδας που πέρασε κι ας αποφάσισαν τα έντυπα των αστών να εξαφανίσουν το γεγονός. Χιλιάδες κατέκλυσαν το ΣΕΦ, διαδήλωσαν «και τώρα και πάντα στην πρώτη τη γραμμή, με το ΚΚΕ για την ανατροπή». Ξέρει η αστική τάξη από τι να φοβάται.

Το ΚΚΕ έχει αναλάβει τη μεγάλη ευθύνη, για να δυναμώσει η Λαϊκή Συμμαχία, η κοινωνική συμμαχία της πλατιάς λαϊκής πλειοψηφίας που παλεύει με αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή για την εργατική - λαϊκή εξουσία. Και μ' αυτήν την προοπτική, το ΚΚΕ διεκδικεί σήμερα δύναμη παντού. Ζητά δύναμη για να δυναμώσει αυτόν τον αγώνα και όχι για να εμπλακεί στην ουτοπία και κοροϊδία για να γίνει δήθεν πιο ανθρώπινη η ΕΕ, όπως πασχίζουν όσοι θέλουν να δώσουν φιλί ζωής στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

Το μείγμα διαχείρισης

Στο αστικό στρατόπεδο, καλά κρατεί η κόντρα για το μείγμα διαχείρισης που απαιτείται για να βγουν πιο κερδισμένοι οι καπιταλιστές από την κρίση. Κόντρα που «πατάει» σε υπαρκτούς ανταγωνισμούς ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αλλά και στο εσωτερικό τους, για το ποιος θα ζημιωθεί λιγότερο από την καταστροφή κεφαλαίου που απαιτεί το ξεπέρασμα της κρίσης. Για το ποιος θα βρεθεί σε πιο πλεονεκτική θέση όταν έρθει η (αναιμική) ανάκαμψη, με δεδομένες τις ανακατατάξεις στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Η όλη συζήτηση συνδέεται με τη διαπάλη που διεξάγεται και σε διεθνές επίπεδο, ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, σχετικά με το μείγμα διαχείρισης στην Ευρωζώνη. Σε αυτήν τη βάση, συγκροτείται και το λεγόμενο «μέτωπο των χωρών του ευρωπαϊκού νότου», που ασκούν κριτική στην πολιτική της Γερμανίας, στην Ευρωζώνη. Οσον αφορά στην Ελλάδα, στο μύλο των αντιθέσεων, βεβαίως, εμπλέκονται και άλλα ζητήματα που αφορούν στη θέση της χώρας ως ενεργειακού και γεωστρατηγικού κόμβου...

Στο στόχαστρο η λαϊκή κατοικία...

«Φορολογία ακινήτων», «άρση του "μορατόριουμ" στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας», «κόκκινα δάνεια», «αντικειμενικές αξίες ακινήτων» είναι κάποιες λέξεις από την ορολογία που τις τελευταίες βδομάδες μονοπωλεί τα δελτία ειδήσεων των αστικών ΜΜΕ. Η κυβέρνηση δίνει «τη μάχη με την τρόικα» για μια ακόμη φορά, ενώ παράλληλα κορυφώνεται ξανά η γνωστή κάλπικη αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος είναι ο αποτελεσματικότερος «προστάτης» των φτωχών - λαϊκών νοικοκυριών. Η αντιπαράθεση καθρεφτίζει τις δυσκολίες της αστικής πολιτικής διαχείρισης, καθώς καλείται να υπηρετήσει αρκετές φορές αντιφατικούς μεταξύ τους στόχους και να εξασφαλίσει την ικανοποίηση διαφορετικών μερίδων του κεφαλαίου. Η πιθανότερη άμεση παρέμβαση που φαίνεται να προκρίνεται τελικά είναι η σταδιακή «απελευθέρωση» των πλειστηριασμών, η σταδιακή επιδείνωση της θέσης λαϊκών οικογενειών, που είτε θα χάσουν το σπίτι τους, είτε θα εξαναγκαστούν να περικόψουν ό,τι μπορούν για να αποπληρώσουν το μεγαλύτερο δυνατό τμήμα των δανείων. Η απάντηση για τους εργαζόμενους βρίσκεται στον αντίποδα αυτής της πολιτικής καθώς η κάλυψη των συνδυασμένων λαϊκών αναγκών για στέγαση, η εξασφάλιση φθηνής, ασφαλούς, ποιοτικής κατοικίας για όλους είναι δικαίωμα όλων των εργαζομένων.

...και το χωράφι

Τα παλιά προβλήματα που παραμένουν άλυτα και οξύνονται και τα νέα που προστίθενται -ιδιαίτερα η βαριά φορολογία στο εισόδημα, αλλά και στα σπίτια και τα χωράφια, καθώς, επίσης, οι δίκες και καταδίκες για αγροτικά χρέη, όπως και οι απειλές προς χρεωμένους για κατασχέσεις σπιτιών και χωραφιών- έβγαλαν, ξανά, στους δρόμους τους μικρομεσαίους αγρότες. Ανταποκρινόμενοι στα καλέσματα της ΠΑΣΥ, συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, γνωρίζοντας ότι δεν αρκεί η προβολή και διεκδίκηση μόνο οικονομικών αιτημάτων, ότι πρέπει το συνολικό διεκδικητικό τους πλαίσιο να ανοίγει δρόμους, να συνδέει το κάθε πρόβλημα με τη γενικότερη πολιτική που το γεννά. Οτι προοπτική δεν υπάρχει χωρίς ο αγώνας να στρέφει τα πυρά ενάντια στην ΚΑΠ, την ΕΕ και τις αποφάσεις της, τη στενά συνδεδεμένη μαζί της κυβερνητική πολιτική, χωρίς τη συμμαχία με την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα των πόλεων.

Υπάρχει άλλος δρόμος

Στη Βουλή, κόντρα σ' όσους παριστάνουν τους ευαίσθητους, αλλά λένε στο λαό ότι «τζάμπα ρεύμα δεν υπάρχει», το ΚΚΕ αξίωσε να απαγορευτεί η διακοπή της παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος στις κατοικίες των εργατικών - λαϊκών οικογενειών. Να υποχρεωθεί η ΔΕΗ να αποκαταστήσει την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος σε κατοικίες εργατικών - λαϊκών οικογενειών που αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, και ιδιαίτερα στους ανέργους, στις οικογένειες που ζούνε στο όριο ή κάτω από το όριο της φτώχειας, στα άτομα με ειδικές ανάγκες, στους χρόνια πάσχοντες, στους υπερήλικες, στις πολύτεκνες λαϊκές οικογένειες, στους αυτοαπασχολούμενους που έχουν χρεοκοπήσει ή βρίσκονται στα πρόθυρα χρεοκοπίας, στους ξεκληρισμένους φτωχούς αγρότες.

Και παράλληλα, ζήτησε να καταβληθεί έκτακτο επίδομα για την ανεργία, να επεκταθεί το επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους, να έχουν πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όσο διαρκεί η ανεργία, να αναγνωριστούν τα χρόνια της ανεργίας ως συντάξιμα κ.λπ. Σ' αυτό το πεδίο ήδη γίνονται σημαντικά βήματα από τα ταξικά συνδικάτα για την οργάνωση της πάλης για την ουσιαστική προστασία των ανέργων.

Η κυβέρνηση εντείνει την επίθεση και στο χώρο της Υγείας, προωθώντας ένα κατ' όνομα δημόσιο καθολικό σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας μέσα στο οποίο όμως θα κυριαρχούν τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ μεγάλο κεφάλαιο ανοίγεται και με τη νέα φορολογία στα ακίνητα, με την οποία επιχειρείται να επιταχυνθεί η συγκέντρωση γης και περιουσίας σε ολοένα και λιγότερα χέρια.

Ολο και πιο έντονα προβάλλει ως μονόδρομος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα η οργάνωση του αγώνα, η λαϊκή αντεπίθεση για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, με αποδέσμευση απ' την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους, με εργατική - λαϊκή εξουσία.
 
ΚΚΕ: Σχόλιο για την αντιλαϊκή πολιτική και τις διεργασίες στο πολιτικό σκηνικό

Σε σχόλιό του για την αντιλαϊκή πολιτική και τις διεργασίες στο πολιτικό σκηνικό, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Ο λαός έχει αρκετή πείρα για να γυρίσει την πλάτη του στις διάφορες διεργασίες αναπαλαίωσης του φθαρμένου πολιτικού συστήματος, που στόχο έχουν να εγκλωβίσουν το λαό στον ίδιο αντιλαϊκό ευρωμονόδρομο, αλλάζοντας απλά τους διαχειριστές στο τιμόνι της διακυβέρνησης. Μόνη εναλλακτική λύση απέναντι στη βάρβαρη κυβερνητική πολιτική είναι η λαϊκή συμμαχία, με ισχυρό ΚΚΕ και με στόχο να βρεθεί ο ίδιος ο λαός στο τιμόνι της εξουσίας, να γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει».

 

Ριζοσπαστης
Filed Under: Uncategorized
 


 

ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Σήμερα υπάρχει πλούσια πείρα!

 

Aπό το Σεπτέμβρη έχει ξεκινήσει η συζήτηση για τις τοπικές εκλογές. Μια με την επικείμενη αλλαγή του εκλογικού νόμου, μια με το προφίλ του «ιδανικού» υποψηφίου που πάνε να διαμορφώσουν και δεν τους ενδιαφέρουν οι λεπτομέρειες, φτάνει να υπηρετεί στους δήμους και στις περιφέρειες την αντιλαϊκή πολιτική, δηλαδή την ουσία του «Καλλικράτη».

 

Μα ΝΔ, μα ΠΑΣΟΚ, μα ΣΥΡΙΖΑ, μα ΑΝΕΛ, μα ΔΗΜΑΡ είναι καλοδεχούμενος.

Σημασία σήμερα έχει ο υποψήφιος να δηλώνει «ανεξάρτητος», «ακομμάτιστος», «χωρίς χρίσμα» και ολίγον αριστερός. Και προπάντων να' ναι με τον «Καλλικράτη». Στην ουσία. Στα λόγια και στα σημεία ας διαφοροποιείται. Οπως πριν τρία χρόνια που σήκωναν στη Μυτιλήνη ένα πανό που έγραφε: «Οχι σ 'αυτόν τον Καλλικράτη», δηλαδή ναι στον άλλο «Καλλικράτη».

Ασ' τους να τα βάζουν με τον «Καλλικράτη» στο ποια θα είναι τα όρια ή στο ποιος θα 'ναι ο αριθμός και ποια η πρωτεύουσα των νέων δήμων. Δεν κοστίζει... Αλλωστε είτε ένας είναι ο δήμος είτε τέσσερις είτε πέντε, θα πάψουν δήμοι και Κεντρική Διοίκηση να αλλάζουν τον αδόξαστο στις λαϊκές οικογένειες;

Θα λανσάρουν και κάποιους φερέλπιδες νέους, κοσμοπολίτες, με ευρωπαϊκό στιλ. Νέοι, άφθαρτοι, με αριστερό άρωμα, προπάντων πανέτοιμοι να συνεχίσουν με μεγαλύτερη προθυμία τη σωτήρια πολιτική των σωτήρων της πατρίδας!

Το σλόγκαν τους γνωστό: «Πρωτεύει η τοπική ανάπτυξη». Με τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη» έχουν χαθεί τα όποια ίχνη λαϊκού θεσμού και αυτοδιοίκησης υπήρχαν. Είναι η Τοπική Διοίκηση ενσωματωμένη στην Κεντρική Διοίκηση. Ποιος δήμος μικρός ή μεγάλος ανέτρεψε π.χ. τη μείωση μισθών, τη φορολογία, τις απολύσεις, την κατάργηση των σχολείων;

Οδοστρωτήρας, λοιπόν, των αναγκών και της ζωής της λαϊκής οικογένειας ο «Καλλικράτης», χρυσάφι όμως για το μεγάλο κεφάλαιο. Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι έγιναν στον τόπο μας τα τελευταία τρία χρόνια από την εφαρμογή του «Καλλικράτη»:

  • Αυξήθηκαν οι φόροι και η τοπική φορολογία (χαράτσια, δημοτικά τέλη, πλειστηριασμοί).
  • Μείωσαν τους μισθούς και τις συντάξεις.
  • Κατάργησαν τη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
  • Ενίσχυσαν τις ελαστικές μορφές απασχόλησης (ωρομίσθιοι, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου).
  • Εκαναν και συνεχίζουν να κάνουν απολύσεις (δεκάδες απολύσεις στο Δήμο Λέσβου, εκατοντάδες στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου και έρχονται κι άλλες πολύ περισσότερες). Χιλιάδες οι άνεργοι. 22% έφτασε η ανεργία στο Β. Αιγαίο.
  • Κατάργησαν, συγχώνευσαν και υποβίβασαν σχολεία (Λισβορίου - Πελόπης - Μεσαγρού - Πολιχνίτου - Παππάδου - Μανταμάδου - Μεσοτόπου - Δαφίων - Παλαιόκηπου - Αντισας). Κατάργησαν τομείς σε ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ.
  • Καταργούν Κέντρα Υγείας (Αντισας και ακολουθούν κι άλλα).
  • Συγχώνευσαν Νοσοκομεία (Μυτιλήνης και Λήμνου).
  • Ακρίβυναν τα φάρμακα.
  • Μαράζωσαν τους αγρότες και τους επαγγελματίες.
  • Απανωτές οι αυξήσεις στα εισιτήρια των πλοίων. Χαράς Ευαγγέλια για τους εφοπλιστές!

 

Ποιο είναι όμως το σύνηθες επιχείρημά τους: «Εμείς είμαστε για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της καθημερινότητας»! Υπάρχει όμως πιο καθημερινό πρόβλημα από το καθημερινό δράμα που αντιμετωπίζει ο απολυμένος, ο άνεργος, ο συνταξιούχος, ο γέροντας που του παίρνουν το Κέντρο Υγείας από την περιοχή του;

 

Η στάση των τοπικών «αρχόντων» στο Δήμο Λέσβου και στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου είναι συνεπέστατη στην παραπάνω αντίληψη. Στήριξαν κυριολεκτικά με τα μπούνια αυτή την πολιτική. Στο Δήμο Λέσβου από τη μία μεριά, για να αποπροσανατολίζουν τον κόσμο, αποκαλούν τον «Καλλικράτη» «Κακοκράτη» κι από την άλλη π.χ. σπρώχνονται για μία θέση μπροστά στο φακό στα εγκαίνια του κοινωνικού φαρμακείου ή σε εκδήλωση για το κοινωνικό ιατρείο. Είναι ελεήμονες! Πρέπει να τους δουν οι ....πολίτες (έτσι λένε τους ανέργους, τους απολυμένους, τους άστεγους, τους πεινασμένους, τους εξαθλιωμένους συνταξιούχους) να μοιράζουν μια σακούλα φάρμακα ή μια σακούλα τρόφιμα στους άπορους, στους ανέργους, στους άρρωστους.

Ενίοτε δεν χάνουν την ευκαιρία να αλληλοκατηγορούνται π.χ. γιατί δεν μερίμνησαν για νέο κολυμβητήριο με τα ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) όπου οι συμμέτοχοι ιδιώτες τουλάχιστον θα βάλουν εισιτήριο για τα παιδιά που αθλούνται, τους γονείς και τις ομάδες! Να πώς στην πράξη χειροκροτούν και υλοποιούν την αντιλαϊκή πολιτική.

Ας δούμε όμως και ένα δύο παραδείγματα από την Περιφέρεια.

Σε ολόκληρη την Περιφέρεια χρόνια ολόκληρα έχει να γίνει αντισεισμικός έλεγχος. Το μόνο που έγινε πριν περίπου δέκα χρόνια ήταν να ελεγχθούν οπτικά τα μισά σχολεία, κανένα άλλο οίκημα. Η Επιτροπή Ελέγχου Σκυροδέματος της Περιφέρειας δεν συστάθηκε πότε! Τα διάφορα Γραφεία Πολιτικής Προστασίας στα νησιά έχουν έλλειψη προσωπικού, υπολειτουργούν. Σιγά που θα πάρουν μέτρα αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας. Αντιμετωπίζουν ένα έργο ζωής με τη λογική του κέρδους, καθώς η αντισεισμική προστασία δεν έχει άμεση οικονομική απόδοση. Τρέμουμε στην ιδέα τι μπορεί να συμβεί μ' ένα σεισμό.

Πριν λίγες μέρες στο Περιφερειακό Συμβούλιο ξίνισαν τα μούτρα τους γιατί η παράταξη «Λαϊκή Συσπείρωση» ζήτησε να υιοθετήσουν τη θέση για Δημόσιο Φορέα Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών για ασφαλή και φθηνά ταξίδια. Κι όχι πανάκριβα εισιτήρια με σάπια πλοία. Σιγά που θα δέχονταν θέση που στρέφεται ενάντια στα κέρδη των εφοπλιστών.

 

Να πώς μετρούν τις ζωές μας!

 

Θα 'ναι παράλειψη αν δεν θυμίσουμε στους αναγνώστες ακόμα δύο σημεία.

Πρώτο: Ο «Καλλικράτης» προέκυψε από την αρχική συναίνεση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Ναι, του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα τάχατες εναντιώνεται. Που δεν είναι με την τρόικα, είναι όμως με την EE που στέλνει την τρόικα! Που είναι και με το κεφάλαιο και με τους εργαζόμενους για να υπηρετεί τελικά μόνο το κεφάλαιο.

Δεύτερο: Η παράταξη «Λαϊκή Συσπείρωση» στο Δήμο Λέσβου και στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου, που στηρίζεται από το ΚΚΕ, έγραφε προειδοποιώντας στην προεκλογική διακήρυξή της πριν τρία χρόνια (Σεπτέμβρης 2010):«Μέσα από τον "Καλλικράτη" θα αυξήσουν τους φόρους και την τοπική φορολογία, θα καταργήσουν τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, ενισχύοντας τις ελαστικές μορφές απασχόλησης (ωρομίσθιο, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου), θα κάνουν μαζικές απολύσεις, θα αυξήσουν τις ώρες εργασίας, θα αυξήσουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 70 χρόνια και πάνω, θα εξισώσουν τα όρια ηλικίας μεταξύ ανδρών και γυναικών, θα επιβάλουν τις συντάξεις πείνας, θα κάνουν Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, Πολιτισμό, Αθλητισμό άπιαστα όνειρα για το λαό. Ταυτόχρονα θα διευκολύνουν, θα ενισχύσουν το κεφάλαιο για μεγαλύτερη κερδοφορία».

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το ΚΚΕ και η «Λαϊκή Συσπείρωση» δεν δικαιώθηκαν;

Προσοχή, όμως. Το πολιτικό σύστημα, που σήμερα αναμορφώνεται, είναι αδίστακτο και οι υπηρέτες του μεταμφιέζονται. Ολοι αυτοί οι «ανεξάρτητοι», οι «ακομμάτιστοι», οι «τίμιοι», οι δήθεν αριστεροί και πρόθυμοι να μερεμετίσουν το σύστημα που σαπίζει, που ξέρουν ως δικό σας καλό το καλό το δικό τους και του κεφαλαίου, έχουν στόχο να ρημάξουν περισσότερο τη ζωή της λαϊκής οικογένειας.

 

Σήμερα υπάρχει πλούσια πείρα.

 

Οι εργάτες, οι φτωχοί και μικροί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι νέοι, οι γυναίκες να τους γυρίσουν τη πλάτη. Να απορρίψουν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου.

Να συνταχθούν με το ΚΚΕ, να στηρίξουν τη «Λαϊκή Συσπείρωση» για να μπει φραγμός στην αντιλαϊκή πολιτική. Για τη διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής δουλειάς για όλους, για στήριξη της γεωργίας και κτηνοτροφίας με μέτρα ενάντια στις αντιαγροτικές πολιτικές της EE, για έργα υποδομών από κρατικούς φορείς, για αποκλειστικά δημόσια Υγεία - Πρόνοια - Παιδεία, για Εθνικό Οργανισμό Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών, για δημόσιο και Ενιαίο Φορέα παραγωγής και διανομής Ενέργειας, για κοινό αντιιμπεριαλιστικό αγώνα με τον τουρκικό λαό που θα φέρει τους δυο λαούς πιο κοντά. Για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης όπου ο πλούτος που παράγεται από τους εργαζόμενους θα επιστρέφει σε αυτούς για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους. Κι αυτό μπορεί να γίνει μέσα από την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό και τον εργατικό έλεγχο, με την αποδέσμευση από την EE και τη μονομερή διαγραφή του χρέους.


Ηλίας ΒΟΥΛΒΟΥΛΗΣ
Μέλος ΤΕ Πόλης της Μυτιλήνης του ΚΚΕ
Ριζοσπαστης


@Copyright 2010, Your Company Name.