Διψήφιο το ταμειακό έλλειμμα 2011
Η ύφεση βαθαίνει το 2012 λόγω της στάσης... δαπανών από τα νοικοκυριά
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: TO BHMA
Δύο χρόνια μετά την εφαρμογή του πιο σκληρού προγράμματος λιτότητας στη χώρα μας, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, η κυβέρνηση και η τρόικα απέτυχαν παταγωδώς στην προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας που αντιδρά βυθιζόμενη στην ύφεση. Το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε το 2011 σε διψήφιο ποσοστό (πάνω από 10% του ΑΕΠ), τα έσοδα του κράτους είναι χαμηλότερα από τις εισπράξεις του 2010 και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων καταβαραθρώθηκε.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία από το «ταμείο» του κράτους που κρατά η κεντρική τράπεζα και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, το έλλειμμα του 2011 έκλεισε πάνω από τα 22,2 δισ. ευρώ ή ποσοστό 10,2% του ΑΕΠ, από 20,2 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Νοεμβρίου και 23,3 δισ. ευρώ που έκλεισε το 2010. Και μόνο σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης όπου θα συμπεριληφθούν τα στοιχεία από τους ΟΤΑ, τα ασφαλιστικά ταμεία, όλα τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου που έχουν μεγάλη περιουσία και θα γίνουν οι εθνικολογιστικές προσαρμογές της Στατιστικής Αρχής μπορεί το κατά Μάαστριχτ έλλειμμα να συγκρατηθεί λίγο χαμηλότερα, στο επίπεδο του 9,8% του ΑΕΠ.
Με λίγα λόγια το 2011 ήταν χειρότερη χρονιά από το 2010 όπου έγιναν τα πρώτα βήματα δημοσιονομικής προσαρμογής.
Το γεγονός ότι το έλλειμα διαμορφώθηκε σε διψήφιο ποσοστό, παρά τη φορολογική καταιγίδα στα εισοδήματα και τα ακίνητα που ανέβασε τα έσοδα του κράτους τον τελευταίο μήνα του περασμένου χρόνου στο επίπεδο των 6 δισ. ευρώ, οδηγεί την τρόικα και ακολούθως την κυβέρνηση σε ανασχεδιασμό του μίγματος της οικονομικής πολιτικής. Η κυβέρνηση καλείται να δώσει έμφαση στη δραστική περικοπή των δαπανών και τη μείωση των δημοσίων υπαλλήλων καθώς η φοροδοτική ιναότητα της οικονομίας φθάνει στα όριά της.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα συνολικά έσοδα του 2011 ανήλθαν μετά βίας κοντά στα 50 δισ. ευρώ και υπολείπονται κατά περίπου 4 δισ. ευρώ από τα έσοδα του 2010, χρονιά κατά την οποία είχαν ανέλθει στα 53,9 δισ. ευρώ.
Για τη δυσμενή αυτή εξέλιξη ενημερώθηκε χθες ο πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος από τον υπουργό Οικονομικών κ. Ευάγγελο Βενιζέλο και τους αναπληρωτές του κ. Φίλλιπο Σαχινίδη και Παντελή Οικονόμου από τον οποίο ζήτησε να εντείνει τις προσπάθειες είσπραξης εσόδων από ληξιπρόθεσμες οφειλές στο δημόσιο, πρόστιμα από σοβαρές περιπτώσεις φοροδιαφυγής αλλά και να παρακολουθεί πιο στενά το ΦΠΑ καθώς παρατηρείται το φαινόμενο οι μεγάλες επιχειρήσεις να τον αποδίδουν, αλλά τα μικρά καταστήματα να εμφανίζουν ιδιαίτερα χαμηλές συναλλαγές.
Πέρα από την αισθητή υποχώρηση των εσόδων, μεγάλη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού δεν κάμπτονται καθώς επιβαρύνονται δραματικά από τους τόκους εξυπηρέτησης του χρέους (θα ξεπεράσουν εφέτος τα 17 δισ. ευρώ) και τις αυξημένες επιχορηγήσεις στον ΟΑΕΔ για επιδόματα ανεργίας και στα ασφαλιστικά ταμεία για την καταβολή συντάξεων.
Μάλιστα σύμφωνα με τα ταμειακά στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος στο τέλος Νοεμβρίου οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού είχαν ανέλθει σε 63,3 δισ. ευρώ (από 59,2 δισ. ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Νοεμβρίου 2010) και στο τέλος Δεκεμβρίου ξεπέρασαν τα 70 δισ. ευρώ. Το 2010 οι δαπάνες του προϋπολογισμού είχαν περιοριστεί στο δωδεκάμηνο σε 68,6 δισ. ευρώ.
Πέφτουν όλοι οι δείκτες
Τώρα ως το μεγαλύτερο πρόβλημα της οικονομίας προβάλλει η ύφεση και η αμυντική στάση των νοικοκυριών που περιορίζουν δραστικά την κατανάλωση.
Οπως φαίνεται από τους δείκτες οι λιανικές πωλήσεις μειώθηκαν το 2011 με διψήφιο ποσοστό, η κατανάλωση καυσίμων υποχώρησε κατά 15%, η κατανάλωση ηλεκτρικής Ενέργειας κατά 7%, οι πωλήσεις καινούριων ΙΧ μειώθηκαν κατά 31% ενώ στις εφορίες επιστράφηκαν περισσότερες από 70.000 πινακίδες παλαιών αυτοκινήτων.
Η στάση αυτή επηρεάζει αρνητικά εκτός από τα έσοδα κράτους (φόροι μεταβίβασης, τέλη κυκλοφορίας, παράβολα κλπ), την παραγωγή των ασφαλιστικών εταιρειών και συνολικά τον τζίρο του κλάδου αυτοκινήτου που ακολουθεί σε βύθιση την οικοδομή και τις κατασκευές.---------------------------------------------------
Πρέπει να ανατραπούν
Σε όλη του τη ζωή ο εργαζόμενος άνθρωπος στις ταξικές κοινωνίες, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια διπλή εκμετάλλευση. Την εκμετάλλευση που υφίσταται στη διάρκεια της παραγωγικής του δραστηριότητας, όπου και εξαναγκάζεται να μοιράζει τον εργάσιμο χρόνο, στο διάστημα που αναπαράγει τα μέσα της ύπαρξής του και στο διάστημα που δουλεύει χωρίς αμοιβή, για λογαριασμό του αφεντικού, παράγοντας υπεραξία. Μιλάμε για κανονική κλοπή. Δίπλα σ' αυτή, έρχεται να προστεθεί μια άλλη, αυτή που υφίσταται σαν καταναλωτής του κοινωνικού προϊόντος, που ο ίδιος δημιούργησε. Σύμφωνα με τους αστικούς νόμους, ο εργαζόμενος, καλείται να πληρώσει φόρο για το μισθό του, φόρο για την αγορά μέσων διατροφής, ειδικό φόρο για το πετρέλαιο θέρμανσης, τη βενζίνη, φόρο για την αγορά, αλλά και τη μεταβίβαση του σπιτιού στα παιδιά του. Γενικώς, ο εργαζόμενος άνθρωπος, πληρώνει φόρους εφ' όρου ζωής, για να συντηρεί έναν κρατικό μηχανισμό, εχθρικό για τον ίδιο και την τάξη του.
Τους τελευταίους 21 μήνες η εργατική τάξη της χώρας, η φτωχή αγροτιά και οι αυτοαπασχολούμενοι, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια ιταμή, βάρβαρη επίθεση, που εκδηλώθηκε μαζί με την οικονομική κρίση και πήρε τη μορφή του μνημονίου μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της τρόικας. Η επίθεση αυτή είναι πολυπλόκαμη, αγγίζει κάθε πλευρά της ζωής της εργατικής οικογένειας και απειλεί με βίαιη υποβάθμιση του βιοτικού της επιπέδου.
Πλευρά της επίθεσης αυτής, αποτελεί και η, πρωτοφανούς έκτασης, φορολογική επιδρομή που έχει εξαπολύσει το αστικό κράτος, ειδικά από το καλοκαίρι του 2011, όταν και ανακοινώθηκαν τα νέα σαρωτικά μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μέχρι τώρα: Θεσπίστηκε η μείωση του αφορολόγητου ορίου, από 12.000 σε 5.000 ευρώ. Η μείωση των φορολογικών κλιμακίων. Η επιβολή «έκτακτης» εισφοράς στα εισοδήματα, αρχής γενόμενης από το 2010 έως και το 2014. Η επιβολή «τέλους» στα ακίνητα με βάση τα τετραγωνικά που αναγράφονται στα τιμολόγια της ΔΕΗ, καθώς και η επιβολή φόρου επιτηδεύματος για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Και μαζί με όλα αυτά, καθιερώνονται και νέα τεκμήρια διαβίωσης, για ακίνητα και ΙΧ αυτοκίνητα, τα οποία, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του προσωπικού τεκμηρίου (3.000 για τον άγαμο, 5.000 για οικογένεια) θα οδηγήσουν εκατομμύρια φτωχούς φορολογούμενους, άνεργους, υποαπασχολούμενους κ.ο.κ., στην υποχρέωση να πληρώσουν για πρώτη φορά φόρο εισοδήματος, στα μεταπολεμικά χρονικά, αφού για να στηρίξουν τη φιλομονοπωλιακή τους πολιτική μετέτρεψαν τα τεκμήρια από εργαλείο εντοπισμού της φοροδιαφυγής σε εφιάλτη των χαμηλόμισθων και μικροσυνταξιούχων. Και δεν είναι μόνο αυτά. Εχουν ήδη ψηφίσει την κατάργηση της φοροαπαλλαγής για το πετρέλαιο θέρμανσης, ενώ στις «εκκρεμότητες» βρίσκεται ακόμα, ο σφαγιασμός των φορολογικών απαλλαγών (ιατρικά έξοδα, τόκοι στεγαστικών δανείων, ενοίκιο κατοικίας κ.ά.) τα οποία προβλέπονται στο υπό κατάρτιση φορολογικό νομοσχέδιο, ενώ επίσης στα έξοδα μέσω αποδείξεων δεν περιλαμβάνονται βασικά και μεγάλα έξοδα, όπως το φως, το νερό, το τηλέφωνο.
Είναι ολοφάνερο. Εχουμε να κάνουμε με μια πολιτική αδίστακτη που υπηρετείται από αδίστακτους ανθρώπους, που απειλούν ως τη ρίζα της, τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων. Η αντίσταση στην πολιτική στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου και των εκπροσώπων του, η πάλη για την οριστική ανατροπή της, το άνοιγμα του δρόμου για τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας προς το σοσιαλισμό, κομμουνισμό, προβάλλει ως μονόδρομος.
Θανάσης ΚΑΝΙΑΡΗΣ-RIZOSPASTIS